รู้ว่าเมื่อไรควรหยุด

เมื่อได้ดูแลคนไข้จำนวนมากในห้องตรวจ ผมมักพบผู้ที่เวียนผ่านคลินิกมาหลายแห่งก่อนจะมาถึงผม

สิ่งที่คนเหล่านี้มีร่วมกันคือ เห็นร่องรอยของหัตถการที่มากเกินไปอยู่เต็มไปหมด

ต้องมีคนที่จะหยุดมันไว้

ยกกระชับด้วยเลเซอร์ที่นี่ ร้อยไหมที่นั่น ฟิลเลอร์อีกที่หนึ่ง เมื่อหัตถการหลายอย่างถูกทำสะสมกันข้ามคลินิกเช่นนี้ ปัญหาใหญ่คือไม่มีใครรับผิดชอบภาพรวม

คลินิกอาจพูดได้ว่า "ผมทำแค่ส่วนนี้ ที่เหลือไม่ใช่ความรับผิดชอบของผม" แต่ในความคิดของผม สิ่งที่ขาดไปคือคนที่จะหยุดหัตถการซึ่งสะสมกันอย่างไร้ขอบเขตนั้นในสักจุดหนึ่ง

"ทำอันนี้เสร็จก็คงไปที่อื่นอยู่ดี"

เมื่อเวียนทำหัตถการตามคลินิกต่าง ๆ ย่อมมีแนวโน้มสูงที่จะแนะนำหัตถการที่ไม่จำเป็น ด้วยความคิดที่ว่า "ทำอันนี้เสร็จก็คงไปที่อื่นอยู่ดี"

หากเลือกคลินิกเดียวและติดตามผลต่อเนื่องเฉพาะที่นั่น ผมคิดว่าโอกาสเช่นนั้นจะลดลงมาก

การไม่ทำหัตถการที่ไม่จำเป็นต้องทำ

มีกรณีที่หัตถการจำนวนมากค่อย ๆ สะสมโดยไม่รู้ตัว ใบหน้าเปลี่ยนไปจากเดิมมากเสียจนยากจะหวังว่าการทำเพิ่มอีกจะทำให้ดีขึ้น

การไม่ทำอะไรเลยและพักสักระยะ อาจเป็นคำตอบก็ได้

ไปเมื่อถึงเวลาไป และหยุดเมื่อถึงเวลาหยุด ผมคิดว่านั่นคือการรักษา

การไม่ผัดผ่อนหัตถการที่ควรทำก็สำคัญ แต่การไม่ทำหัตถการที่ไม่จำเป็นต้องทำนั้นยากกว่ามาก

การสั่งสมเวลาร่วมกันในคลินิกแห่งเดียว แล้วย้อนทวนเวลานั้นกลับไป — นั่นคือการรักษาที่ผมมุ่งหมาย

ความจำเป็นของหัตถการและผลลัพธ์แตกต่างกันไปในแต่ละบุคคล ว่าตอนนี้ควรทำอะไรเพิ่ม หรือควรหยุดพักสักระยะ ควรตัดสินใจร่วมกันในห้องตรวจโดยดูใบหน้าจริงจะแม่นยำกว่า